El pequeño parque situado al inicio de Ametzagaina vuelve a mostrar una imagen de abandono tras la presencia de restos de botellón. La fotografía muestra una amplia zona de hierba plagada de latas, botellas, vasos, envases y otros residuos, muchos de ellos esparcidos directamente sobre el césped. Lo llamativo es que las papeleras existentes en este espacio no parecen haber sido utilizadas para depositar buena parte de estos residuos. El problema no es que los jóvenes se reúnan o hagan botellón. Ser joven y disfrutar del espacio público no es incompatible con tener un mínimo de civismo. Si se utiliza un parque para reunirse, lo razonable es recoger después las botellas, latas y vasos y depositarlos en los contenedores correspondientes. La imagen plantea también otra cuestión: ¿falta vigilancia, mantenimiento y urbanismo adecuado en este pequeño espacio de Ametzagaina? Un parque público debería poder ser disfrutado por todos los vecinos, incluidos niños y familias, sin encontrarse al día siguiente con los restos de las celebraciones de la noche anterior. La convivencia también consiste en dejar el espacio público como nos gustaría encontrarlo.
Las dos papeleras vacías, mesedez, ¡¡¡ un poco de civismo!!
Ametzagaina – Donostia / San Sebastián Imagenes enviadas por un vecino.
Botelloi gune barria Ametzagaina hasieran
Ametzagaina hasieran dagoan parke txikiak abandonu itxurea erakusten dau barriro be, botelloiaren ondoren geratu diran hondakinen eraginez.
Argazkian belarrezko gune zabala agiri da lata, botila, edalontzi, ontzi eta bestelako hondakinez beteta, eta horreetako asko zuzenean belar gainean sakabanatuta dagoz. Deigarria da gune horretan dagozan paperontziak ez dirala erabili hondakin horreen zati handi bat botateko.
Arazoa ez da gazteak batu edo botelloia egitea. Gaztea izatea eta espazio publikoa gozatzea ez da bateraezina gutxieneko gizalegeagaz. Parkea batzeko erabilten bada, zentzuzkoena da gero botilak, latak eta edalontziak batu eta dagozan edukiontzietan botatea.
Irudiak beste galdera bat be planteetan dau: zaintza, mantentze-lanak eta urbanizazino egokia falta ete dira Ametzagaina-ko gune txiki honetan? Parke publikoa auzotar guztiek, umeek eta familiek barne, gozatu ahal izateko moduan egon beharko litzateke, aurreko gaueko ospakizunen hondakinak hurrengo egunean aurkitu barik.
Elkarbizitzeak be badakar espazio publikoa guk topau gura geunken moduan ixtea.
Ametzagaina – Donostia / San Sebastián Argazkiak auzotar batek bialduta.
Vecinos alertan de la aparición de nuevas tiendas en zonas boscosas de Ametzagaina y reclaman conocer qué medidas está adoptando el Ayuntamiento de Donostia.
La presencia de nuevas tiendas de campaña en distintas zonas boscosas del parque de Ametzagaina vuelve a poner sobre la mesa la situación de las personas que están viviendo en la calle y la necesidad de abordar estos asentamientos desde los servicios sociales municipales. La imagen muestra una tienda instalada entre los árboles, en una zona apartada del parque. Ametzagaina es uno de los principales espacios verdes de Donostia, con una superficie aproximada de 380.000 metros cuadrados y varios kilómetros de recorridos peatonales. No se puede determinar únicamente a partir de esta fotografía cuántas personas están utilizando el asentamiento, desde cuándo está instalado ni si existen más tiendas en las inmediaciones. Por ello, sería conveniente que el Ayuntamiento comprobara la situación sobre el terreno. El fenómeno de las personas sin hogar que utilizan parques urbanos para instalar tiendas de campaña no es exclusivo de Donostia. En 2024, el Ayuntamiento donostiarra contabilizaba 37 asentamientos en la vía pública, entre ellos chabolas y tiendas de campaña. Una cuestión que requiere una respuesta municipal Los vecinos pueden reclamar que el Ayuntamiento determine: Cuántos asentamientos existen actualmente en Ametzagaina. Desde cuándo están instalados. Si los Servicios Sociales tienen constancia de las personas que los ocupan. Qué recursos de alojamiento y atención social se les están ofreciendo. Si se están produciendo nuevos asentamientos en otras zonas del parque. Qué medidas se están adoptando para garantizar simultáneamente la atención a las personas sin hogar y el adecuado mantenimiento y uso del espacio público. El parque de Ametzagaina se extiende por los ámbitos de Intxaurrondo, Loiola y Martutene, y constituye uno de los grandes espacios naturales de la ciudad.
Ametzagainako asentamendu barriak Kanpin-denda barriak agertzeak kezka barri sortu dau Intxaurrondoko bizilagunen artean
Ametzagaina parkeko baso-gune desbardinetan kanpin-denda barriak agertzeak barriro be kaleko egoeran bizi diran pertsonen egoerea eta udaleko gizarte-zerbitzuen bitartez asentamendu honeei aurre egiteko beharra mahai ganean jarri dau. Irudian zuhaitzen artean, parkeko gune baztertu batean, jarritako kanpin-denda bat ikusten da. Ametzagaina Donostiako berdegune nagusietako bat da, gutxi gorabehera 380.000 metro koadroko azalerea dauana eta oinezkoentzako hainbat kilometroko ibilbideak dituana. Argazki honetatik bakarrik ezin da jakin zenbat pertsona dagozan asentamenduan, noiztik dagoan jarrita edo inguruan beste kanpin-dendarik dagoan. Horregaitik, komenigarria litzateke Udalak bertatik bertara egoerea egiaztatzea. Etxebizitzarik ez daukien pertsonek hiriko parkeetan kanpin-dendak jartearen fenomenoa ez da Donostiara mugatzen. 2024an, Donostiako Udalak 37 asentamendu zenbatu ebazan bide publikoan, txabolak eta kanpin-dendak tartean. Udalaren erantzuna behar dauan egoerea Bizilagunek Udalari eskatu leikioe zehaztea: Zenbat asentamendu dagozan gaur egun Ametzagainan. Noiztik dagozan jarrita. Gizarte Zerbitzuek bertan bizi diran pertsonen barri daukien. Zein ostatu eta gizarte-arreta baliabide eskaintzen jakezan. Parkeko beste gune batzuetan asentamendu barriak sortzen dagozan. Zein neurri hartzen dagozan, alde batetik etxerik ez daukien pertsonei arretea emoteko eta, bestetik, espazio publikoaren mantenimendua eta erabilera egokia bermatzeko. Ametzagaina parkea Intxaurrondo, Loiola eta Martutene inguruneetan zabaltzen da, eta hiriko naturgune handienetako bat da.
El miércoles 12 de agosto de 2026, Euskadi vivirá uno de los fenómenos astronómicos más espectaculares de las últimas décadas: un eclipse total de Sol. El fenómeno será visible desde todo el territorio vasco y tendrá lugar al atardecer, con su momento culminante alrededor de las 20:30 horas. Ante la expectación que está generando el acontecimiento, el Gobierno Vasco ha puesto en marcha una campaña informativa para recordar a la ciudadanía las principales medidas de seguridad y recomendar que, siempre que sea posible, el eclipse se observe desde un lugar cercano, evitando desplazamientos innecesarios. Un eclipse excepcional que podrá verse desde Euskadi La Luna se interpondrá entre la Tierra y el Sol el próximo 12 de agosto, provocando que durante unos instantes el cielo se oscurezca en pleno atardecer. En Euskadi, el eclipse comenzará aproximadamente a las 19:30 horas y alcanzará su máximo alrededor de las 20:30 horas, aunque la visibilidad y el grado de ocultación del Sol variarán dependiendo de la localidad. El fenómeno tiene además un carácter especialmente excepcional para Euskadi: no volverá a producirse un eclipse solar total visible desde el territorio vasco en más de un siglo. El Gobierno Vasco pide evitar desplazamientos innecesarios Una de las principales recomendaciones lanzadas por el Gobierno Vasco es clara: el mejor lugar para observar el eclipse es, siempre que sea posible, el lugar donde cada persona se encuentre. La campaña institucional utiliza precisamente el lema «El mejor lugar para ver el eclipse es donde estás tú», ante la previsión de una elevada movilidad y concentración de personas en determinados puntos de Euskadi. Por ello, se recomienda evitar desplazamientos innecesarios y buscar un lugar próximo desde el que exista una buena visibilidad del fenómeno. En caso de desplazarse, el Gobierno Vasco aconseja planificar el viaje con antelación, llegar con tiempo suficiente, escalonar el regreso y seguir las indicaciones de la Ertzaintza y del resto de autoridades. Mucho cuidado al mirar directamente al Sol La recomendación más importante es no mirar directamente al Sol sin protección adecuada. Para observar el eclipse es imprescindible utilizar gafas específicamente diseñadas para la observación solar y homologadas conforme a la norma ISO 12312-2. Las gafas de sol convencionales no sirven para observar un eclipse. Tampoco deben utilizarse como protección: Radiografías. Cristales ahumados. Negativos fotográficos. CD o DVD. Otros sistemas caseros o improvisados. Estos métodos no ofrecen una protección suficiente frente a la radiación solar y pueden provocar lesiones graves e irreversibles en la retina. Las gafas homologadas también deben encontrarse en perfecto estado y utilizarse siguiendo las recomendaciones. El Gobierno Vasco aconseja realizar observaciones breves, sin mirar al Sol durante más de 45 segundos seguidos, alternando la observación con descansos. Atención con cámaras, prismáticos y telescopios También hay que extremar las precauciones con los dispositivos ópticos. No se deben utilizar prismáticos, telescopios o cámaras para observar directamente el Sol si no disponen de filtros solares certificados específicamente para ese uso. El hecho de utilizar una cámara, un teléfono móvil u otro dispositivo no elimina el riesgo de daños oculares si se mira directamente al Sol a través de un sistema óptico sin la protección adecuada. ¿Dónde verlo en Intxaurrondo? Para quienes quieran contemplar el eclipse desde Intxaurrondo, no será necesario realizar un largo desplazamiento. La clave será encontrar un lugar con el horizonte occidental lo más despejado posible, ya que el eclipse se producirá al atardecer y el Sol estará relativamente bajo. Los edificios, árboles, montes u otros obstáculos pueden impedir la visión del fenómeno incluso aunque las condiciones meteorológicas sean buenas. Por ello, antes del 12 de agosto puede ser conveniente identificar un punto cercano con buena visibilidad hacia el oeste y evitar improvisar el mismo día. Protección frente al calor El Gobierno Vasco recuerda además que el eclipse tendrá lugar en pleno verano y recomienda adoptar las habituales medidas de protección frente al calor y la exposición solar. Especialmente importante será: Beber agua con frecuencia. Utilizar protección solar. Llevar gorra o sombrero. Evitar exposiciones prolongadas al sol. Prestar especial atención a niños, personas mayores y otros colectivos vulnerables. También se recomienda consultar la previsión meteorológica de Euskalmet antes de la observación para conocer las condiciones previstas. Un acontecimiento para disfrutar con seguridad El eclipse solar del 12 de agosto de 2026 será una oportunidad excepcional para disfrutar de la astronomía desde Donostia y desde Intxaurrondo. La recomendación de las autoridades es sencilla: planificar con antelación, evitar desplazamientos innecesarios y, sobre todo, proteger correctamente la vista. Con unas gafas de eclipse homologadas y un lugar próximo con buena visibilidad hacia el oeste, los vecinos de Intxaurrondo podrán disfrutar de este acontecimiento astronómico sin necesidad de desplazarse lejos. Información oficial El Gobierno Vasco ha habilitado el portal Eklipsea con información sobre el fenómeno, horarios, visibilidad por localidades, actividades y recomendaciones para realizar una observación segura.
2026ko abuztuaren 12an, asteazkenez, Euskadik azken hamarkadetako fenomeno astronomiko ikusgarrienetako bat biziko dau: eguzki-eklipse osoa. Fenomenoa Euskadi osoan ikusi ahal izango da eta arratsaldearen amaieran gertatuko da, 20:30 inguruan unerik garrantzitsuena izanda. Gertakariak sortzen dauen ikusminaren aurrean, Eusko Jaurlaritzak informazio-kanpaina bat jarri dau martxan, herritarrei segurtasun-neurri nagusiak gogorarazoteko eta, ahal dan neurrian, eklipsea gertuko leku batetik ikusteko gomendatzeko, beharrezkoak ez diran joan-etorriak saihestuz. Euskaditik ikusi ahal izango dan eklipse berezia Ilargia Lurraren eta Eguzkiaren artean jarriko da datorren abuztuaren 12an, eta horren ondorioz zerua ilundu egingo da arratsaldearen amaieran. Euskadin, eklipsea gutxi gorabehera 19:30ean hasiko da eta 20:30 inguruan helduko da gehienezko mailara. Hala eta guztiz be, ikusgarritasuna eta Eguzkiaren estaldura-maila aldatu egin daitekez herri edo hiriaren arabera. Gainera, gertakariak izaera berezia dauka Euskadirentzat: ez da beste eguzki-eklipse osorik ikusiko Euskal Herrian mende bat baino gehiagoz. Eusko Jaurlaritzak beharrezkoak ez diran joan-etorriak saihesteko eskatu dau Eusko Jaurlaritzaren gomendio nagusietako bat argia da: eklipsea ikusteko lekurik onena, ahal dan neurrian, norbera dagoan lekua da. Kanpaina instituzionalak ideia hori azpimarratzen dau, herritar askok aldi berean leku jakin batzuetara joateko aukera dagoalako. Horregaitik, beharrezkoak ez diran joan-etorriak saihestea eta eklipsea ikusteko inguruko leku egoki bat bilatzea gomendatzen da. Joan-etorriren bat egin behar bada, bidaia aldez aurretik planifikatzea, behar besteko aurrerapenagaz heltzea, itzulera mailakatzea eta Ertzaintzaren zein gainerako agintarien jarraibideak betetea gomendatzen da. Kontuz Eguzkiari zuzenean begiratzean Gomendiorik garrantzitsuena da ez begiratzea zuzenean Eguzkiari babes egokirik barik. Eklipsea ikusteko, eguzkia behatzeko berariazko betaurreko homologatuak erabili behar dira, ISO 12312-2 araua beteten dabenak. Eguzkitako betaurreko arruntak ez dira baliagarriak eklipsea ikusteko. Ez dira babes modura erabili behar, ezta be: Erradiografiak. Beira ketuak. Argazki-negatiboak. CD edo DVDak. Etxean egindako beste edozein sistema edo babes-metodo. Sistema horreek ez dabe eguzki-erradiazioaren aurkako babes nahikorik eskaintzen eta erretinan kalte larriak eta atzeraezinak eragin leikiez. Betaurreko homologatuak egoera onean egon behar dira eta erabilera egokia egin behar da. Eusko Jaurlaritzak behaketa laburrak egitea gomendatzen dau, Eguzkiari 45 segundo baino gehiagoz jarraian ez begiratzea, eta behaketen artean atsedenaldiak egitea. Kontuz kamerak, prismatikoak eta teleskopioak erabiltean Gailu optikoak erabiltean be arreta handia izan behar da. Ez dira prismatikoak, teleskopioak edo kamerak zuzenean Eguzkiari begiratzeko erabili behar, erabilera horretarako berariaz ziurtatutako eguzki-iragazkirik ez badaukie. Telefono mugikorra, kamera edo beste gailuren bat erabiltzeak ez dau arriskua desagerrarazoten, baldin eta Eguzkiari zuzenean begiratzen bajako babes egokirik bako sistema optiko baten bidez. Non ikusi Intxaurrondon? Intxaurrondoko bizilagunek ez dabe urrun joan beharrik izango eklipsea ikusteko. Gakoa izango da mendebalderantz ahalik eta horizonte zabal eta garbiena daukan lekua bilatzea, eklipsea arratsaldearen amaieran gertatuko dalako eta Eguzkia nahiko baxu egongo dalako. Eraikinek, zuhaitzek, mendiek edo beste edozein oztopok fenomenoa ikustea eragotzi leikie, nahiz eta eguraldia ona izan. Horregaitik, komenigarria izan leiteke abuztuaren 12a baino lehen inguruko leku egoki bat identifikatzea, mendebalderantz ikuspegi ona daukana, eta egun berean ez ibiltzea leku baten bila. Kontuz beroagaz Eklipsea udan gertatuko da eta Eusko Jaurlaritzak beroaren eta eguzkiaren eraginaren aurrean ohiko babes-neurriak hartzea be gomendatzen dau. Bereziki komenigarria izango da: Ura sarritan edatea. Eguzki-babesa erabiltzea. Txapela edo kapela eroatea. Eguzkitan luzaroan ez egotea. Umeei, adinekoei eta zaurgarritasun handiagoa izan leikien pertsonei arreta berezia eskaintzea. Horrez gain, behaketa egin baino lehen Euskalmeten eguraldiaren iragarpena kontsultatzea gomendatzen da, egun horretan eguraldi-baldintzak zelakoak izango diran jakiteko. Segurtasunez gozatzeko moduko fenomenoa 2026ko abuztuaren 12ko eguzki-eklipsea aukera parebakoa izango da Donostian eta Intxaurrondon astronomiaz gozatzeko. Agintarien gomendioa erraza da: aldez aurretik planifikatu, beharrezkoak ez diran joan-etorriak saihestu eta, batez be, ikusmena behar bezala babestu. Eklipserako betaurreko homologatuak erabilita eta mendebalderantz ikuspegi ona daukan inguruko leku bat aukeratuta, Intxaurrondoko bizilagunek fenomeno astronomiko berezi hau gozatu ahal izango dabe urrun joan beharrik barik.
Informazio ofiziala Eusko Jaurlaritzak Eklipsea ataria prestatu dau. Bertan fenomeno astronomikoari buruzko informazioa, herriz herriko ordutegiak, ikusgarritasuna, jarduerak eta eklipsea modu seguruan behatzeko gomendioak kontsultatu leitekez.
Comienza la obra, levantan parte del suelo, vallan todo el perímetro y… hasta ahí. Esta es, por ahora, la situación del futuro parque cubierto de Sagastieder, una actuación que mantiene cerrado durante todo el verano un espacio de juego utilizado habitualmente por las familias del barrio.
La planificación del Ayuntamiento de San Sebastián está generando malestar entre los vecinos, que no entienden que se haya iniciado una actuación que, aparentemente, ha quedado paralizada después de los primeros trabajos.
El resultado es visible: el parque permanece completamente vallado, inutilizado y sin actividad, mientras las semanas de verano —precisamente cuando más se utiliza este tipo de equipamiento— van pasando.
La situación plantea una pregunta evidente: ¿por qué se ha cerrado el parque si las obras no avanzan?
La previsión y coordinación de los trabajos parecen, cuando menos, cuestionables. Si la actuación debía ejecutarse durante el verano, los vecinos esperan que exista un calendario claro y que el cierre responda a una planificación efectiva, no a una obra que permanece parada.
Desde Intxaurrondo.org seguiremos la evolución de los trabajos y esperamos que el Ayuntamiento explique cuándo se reanudarán las obras, cuál es el calendario previsto para su finalización y cuándo podrán volver a utilizar las familias el parque de Sagastieder.
Porque cerrar un parque durante todo el verano para que no se avance en la obra no parece una buena planificación.
Propuesta para cubrir el parque
Sagastiederreko etorkizuneko parke estalia: obrak geldirik eta uda galduta Obra hasi, zoruaren zati bat altxatu, perimetro osoa hesitu eta… hortxe geratu da. Oraingoz, horixe da Sagastiederreko etorkizuneko parke estaliaren egoerea; auzoko familiek sarri erabilten daben jolastokia uda osoan itxita dago. Donostiako Udalaren plangintzeak ezinegona sortu dau auzotarren artean, ez dabelako ulertzen zelan hasi dan jarduketea eta, lehenengo lanak egin ostean, itxuraz geldirik geratu dan. Emaitza agerikoa da: parkea guztiz hesituta, erabiltezin eta jarduerarik barik dago, udako asteak aurrera doazen bitartean —hain zuzen be, horrelako ekipamenduak gehien erabilten diran garaian—. Egoereak galdera argi bat planteetan dau: zergaitik itxi da parke osoa obrek aurrera egiten ez badabe? Lanaren aurreikuspena eta koordinazinoa, gitxienez, zalantzagarriak dirala emoten dau. Jarduketea udan egin behar bazan, auzotarrek egutegi argia egotea eta itxiera benetako plangintza eraginkor baten ondorio izatea espero dabe, ez geldirik dagoan obra baten ondorio. Intxaurrondo.org-etik lanen bilakaerearen jarraipena egingo dogu, eta Udalak azaldu daiala espero dogu noiz berrasiko diran obrak, zein dan amaitzeko aurreikusitako egutegia eta noiz izango daben familiek barriro Sagastiederreko parkea erabilteko aukerea. Azken baten, uda osoan parke bat ixtea eta obran ia aurrerapenik ez egitea ez da plangintza ona dirudiena.
El Negro presenta «Somos Diferentes»: el rap de Intxaurrondo sigue creciendo
El rap nacido en Intxaurrondo vuelve a sonar con fuerza. Joanes Unamuno, conocido artísticamente como El Negro, presenta su nuevo tema «Somos Diferentes», una canción que reafirma su identidad y su compromiso con un estilo urbano, personal y directo.
Natural del barrio donostiarra de Intxaurrondo, El Negro lleva más de una década construyendo una sólida trayectoria en la escena underground vasca. Su música, marcada por vivencias personales y el orgullo por sus raíces, le ha convertido en uno de los referentes del rap guipuzcoano. Además de publicar numerosos trabajos, ha actuado en festivales como Donostikluba y ha colaborado con artistas de primer nivel como Delaossa.
Entre sus trabajos destacan Focus, Esentzia, Intxaurrondo All Stars e I’m Here, consolidando una evolución artística constante sin perder la esencia de su barrio.
Con «Somos Diferentes», El Negro vuelve a demostrar que desde Intxaurrondo se puede crear música con personalidad y proyección, llevando el nombre del barrio mucho más allá de Donostia.
Trayectoria: Más de diez años en la escena musical, con varios discos, sencillos y colaboraciones destacadas.
«Desbardinak Gara» aurkezten dau El Negrok: Intxaurrondoko rapak hazten jarraitzen dau Intxaurrondon sortutako rapak indartsu jarraitzen dau. Joanes Unamuno, El Negro izen artistikoagaz ezaguna, «Desbardinak Gara» bere kantu barria aurkeztu dau. Abesti honek bere nortasuna eta hiri-izaerako estilo pertsonala sendotzen ditu. Donostiako Intxaurrondo auzokoa, El Negrok hamar urte baino gehiago daroaz euskal underground eszenan bere bidea egiten. Bere musikak bizipen pertsonalak eta auzoarekiko harrotasuna uztartzen ditu, eta horrek Gipuzkoako raparen erreferenteetako bat bihurtu dau. Bere lanen artean Focus, Esentzia, Intxaurrondo All Stars eta I’m Here nabarmentzen dira, urteotan izan dauan bilakaera artistikoa eta bere sustraiei eutsi deutsela erakutsiz. «Desbardinak Gara» lan barriagaz, El Negrok barriro erakusten dau Intxaurrondotik nortasun handiko musikea egin daitekeela, auzoaren izena Donostiatik harago eroanez. Artistaren fitxea Benetako izena: Joanes Unamuno. Izen artistikoa: El Negro. Jatorria: Intxaurrondo (Donostia, Gipuzkoa). Estiloa: Rap urbanoa / Hood Music. Ibilbidea: Hamar urte baino gehiagoko ibilbidea underground eszenan, disko, single eta lankidetza ugarigaz. Auzotik mundura. Intxaurrondok bere arrastoa musikearen bidez be zabaltzen jarraitzen dau.
Túnel peatonal y ciclista de TxaparreneCamino al Caserío Parada.Escaleras de bajada desde Julimasene a Herrera
El ayuntamiento de San Sebastián presenta el nuevo mapa municipal de puntos críticos para la seguridad de las mujeres en la ciudad, elaborado desde una perspectiva de urbanismo con enfoque de género.
Principales conclusiones
Distrito Este (Altza, Intxaurrondo, Bidebieta, Herrera y Miracruz) y Egia concentran aproximadamente la mitad de los puntos críticos de toda la ciudad.
Los lugares señalados comparten características como:
escasa iluminación,
poca visibilidad,
calles estrechas entre muros,
vegetación que dificulta la visión,
pasos subterráneos,
zonas aisladas o con poco tránsito.
Clasificación de los puntos
El mapa utiliza tres colores:
🟢 Verde: el Ayuntamiento ha intervenido y el lugar deja de ser un punto crítico.
🟠 Naranja: se ha actuado, pero continúa siendo un punto vulnerable.
🔴 Rojo: todavía no se ha intervenido y sigue considerándose un punto crítico.
Actuaciones previstas
Durante 2026 el Ayuntamiento priorizará actuaciones en:
Calle Misericordia (Egia).
Calzada Vieja de Ategorrieta.
Túnel peatonal y ciclista de Txaparrene.
Caminos de acceso a Garbera desde Larratxo, Intxaurrondo y Martutene, donde ya se han mejorado varios itinerarios e incrementado la iluminación.
Situación en Intxaurrondo: Destacan varios lugares del barrio:
Parada Baserria (naranja): calles estrechas entre muros privados y vegetación que limita la visibilidad.
Paseo de Julimasene (naranja).
Paseo Txingurri (naranja).
Apeadero, (Renfe), de Ategorrieta (verde), tras las mejoras realizadas.
También se señala el corredor que conecta Intxaurrondo con Bidebieta-Alto de Miracruz, donde todavía existen puntos vulnerables.
Objetivo del plan
La concejala de Igualdad, Ane Oyarbide, explica que el objetivo es incorporar la perspectiva de género al urbanismo, diseñando calles, parques e itinerarios peatonales que permitan a cualquier persona, especialmente a las mujeres, desplazarse con mayor autonomía, seguridad y tranquilidad.
Se pone de manifiesto que, aunque ya se han realizado mejoras en algunos puntos, el Distrito Este sigue siendo el área con mayor concentración de espacios considerados inseguros, por lo que continuará siendo una prioridad en las próximas actuaciones municipales.
Intxaurrondok Donostiako emakumeen segurtasunerako puntu kritikoetako batzuk batzen ditu. Donostiako Udalak emakumeen segurtasunerako udaleko puntu kritikoen mapa barria aurkeztu dau, genero-ikuspegidun hirigintzaren ikuspegitik eginda. Ondorio nagusiak Ekialdeko Barrutiak (Altza, Intxaurrondo, Bidebieta, Herrera eta Mirakruz) eta Egiak batzen dabe uri osoko puntu kritikoen erdia gitxi gorabehera. Seinalautako leku gehienek ezaugarri honeek daukiez: Argiztapen eskasa. Ikusgarritasun urria. Hormen arteko kale estuak. Ikuspena oztopatzen dauen landaredia. Lur azpiko pasabideak. Bakartutako edo jente gitxiko guneak. Puntuen sailkapena Mapak hiru kolore darabilz: 🟢 Berdea: Udalak esku hartu dau eta lekua ez da gehiago puntu kritikotzat hartzen. 🟠 Laranja: Jarduketak egin dira, baina lekua oraindino zaurgarria da. 🔴 Gorria: Oraindino ez da esku hartu, eta puntu kritikotzat hartzen da. 2026rako aurreikusitako jarduketak Udalak lehentasuna emongo deutso honako leku honeetan jarduteari: Egiako Miserikordia kalea. Ategorrietako Galtzada Zaharra. Txaparreneko oinezkoentzako eta bizikletentzako tunela. Garberarako sarbideak Larratxotik, Intxaurrondotik eta Martutenetik; bertan hainbat ibilbide hobetu dira eta argiztapena indartu da. Intxaurrondoko egoerea Auzoan hainbat leku nabarmendu dira: Baserria geralekua (laranja): horma pribatuen arteko kale estuak eta ikuspena mugatzen dauen landaredia. Julimasene pasealekua (laranja). Txingurri pasealekua (laranja). Ategorrietako Renfeko geralekua (berdea), egindako hobekuntzen ostean. Halaber, Intxaurrondo eta Bidebieta-Mirakruz Gaina lotzen dituan korridorea be azpimarratzen da; bertan oraindino puntu zaurgarri batzuk dagoz. Planaren helburua Berdintasuneko zinegotzi Ane Oyarbidek azaldu dau helburua dala genero-ikuspegia hirigintzan txertatzea, kaleak, parkeak eta oinezkoentzako ibilbideak modu seguruagoan diseinau daitezan. Holan, edonork, eta batez be emakumeek, autonomia handiagoz, segurtasun handiagoz eta lasaitasun handiagoz mugitu ahal izango dabe. Mapak agerian ixten dau leku batzuetan hobekuntzak egin badira be, Ekialdeko Barrutiak segurtasun faltagaitik puntu kritiko gehien batzen dituan eremua izaten jarraitzen dauela. Horregaitik, lehentasunezko jarduketa-eremua izango da hurrengo urteetan be.
Vecinos de Intxaurrondo han vuelto a alertar de la presencia continuada de ratas en el parque Montes Francos y en los caminos peatonales de la zona.
Parque Montes Francos, al lado del acceso al Topo por Zarategi
Según los testimonios recibidos, la presencia de estos roedores es diaria. Algunos vecinos aseguran que, pese a haber comunicado la situación al servicio de control de plagas hace varias semanas, siguen observando varias ratas cada vez que pasean por el parque.
La preocupación aumenta entre las personas que pasean con niños pequeños o mascotas, ya que consideran que la proliferación de estos animales supone un problema de salubridad y deteriora el uso de este espacio público.
Los vecinos solicitan al Ayuntamiento de San Sebastián que inspeccione la zona y, si procede, refuerce las medidas de desratización para solucionar el problema lo antes posible.
Si eres usuario habitual del parque Montes Francos y has observado una situación similar, puedes compartir tu experiencia para ayudar a conocer el alcance de esta incidencia.
Intxaurrondoko Montes Francos parkea arratoiz beteta dago
Intxaurrondoko bizilagunek berriro ere salatu dabe Montes Francos parkean eta inguruko oinezko bideetan arratoi ugari dagozela.
Jasotako lekukotasunen arabera, arratoiak egunero ikusten dira. Bizilagun batzuek azaldu dabenez, orain dala aste bi edo hiru izurriteen kontrol zerbitzuari abisua emon eutsien, eta jardun ebela esan eutsien arren, arazoak bere horretan jarraitzen dau.
Egoera honek kezka sortu dau, batez be umeak edo maskotakaz parkera joaten diranen artean; izan be, arratoien ugaritzeak osasun publikoarentzat arriskua ekar leike eta parke honen erabilerea eta irudia kaltetzen ditu.
Horregaitik, auzotarrek Donostiako Udalari eskatzen deutsie eremua aztertu daiala eta, beharrezkoa bada, desarratoitze-lanak indartu daitezala arazoari lehenbailehen konponbidea emoteko.
Montes Francos parkeko ohiko erabiltzailea bazara eta antzeko egoerarik ikusi badozu, zure lekukotasuna partekatzera gonbidatzen zaitugu, arazoaren benetako neurria ezagutzen laguntzeko.
Los antiguos Cuarteles de Loiola han iniciado su proceso de transmisión al Ayuntamiento para desarrollar un nuevo barrio de viviendas, pero todavía existen terrenos e instalaciones que permanecen bajo control del Ministerio de Defensa durante la transición del proyecto.
En la ladera de Ametzagaina, junto al parque, siguen existiendo accesos que conducen a zonas militares, como el que aparece en la fotografía. Esos caminos están cerrados porque dan acceso a recintos que no forman parte del parque de uso público.
Un Real Decreto declaró el Acuartelamiento Loyola como zona de interés para la Defensa Nacional, estableciendo limitaciones sobre actuaciones y accesos mientras mantuviera su función militar.
En la práctica, para los vecinos esto significa que: El parque de Ametzagaina es de acceso público. La red de senderos habilitados puede utilizarse con normalidad. Los caminos señalizados con carteles de «Zona Militar – No pasar» siguen siendo de acceso restringido porque se comunican con terrenos que continúan bajo control militar o pendientes de su completa desafectación.
La fotografía refleja una situación de transición: mientras avanza el proyecto urbanístico de los cuarteles de Loiola, todavía permanecen algunos vestigios físicos de la presencia militar, como puertas, vallados y señalización.
El Ayuntamiento de San Sebastián ya es propietario de los terrenos de los antiguos Cuarteles de Loiola, tras la firma de la compraventa con el Instituto de Vivienda, Infraestructura y Equipamiento de la Defensa (INVIED). No obstante, el Ministerio de Defensa dispone de un plazo de hasta cuatro años para abandonar las instalaciones. Durante ese periodo pueden mantenerse zonas cerradas y accesos restringidos.
¿Ese camino podrá abrirse cuando culmine el desarrollo de los antiguos cuarteles de Loiola?.
Hay varios motivos para pensar que ese camino podría abrirse en el futuro: El objetivo del proyecto de los Cuarteles de Loiola es integrar los terrenos militares en la ciudad. El nuevo desarrollo prevé viviendas, parques, equipamientos y nuevas conexiones peatonales y ciclistas entre Loiola, Ametzagaina e Intxaurrondo. Mantener un camino cortado por una valla militar dejaría de tener sentido una vez que el Ejército abandone definitivamente los terrenos, salvo que ese trazado pase por una zona destinada a otro uso (por ejemplo, una parcela edificable, una infraestructura o un espacio protegido). En la documentación urbanística se insiste en mejorar la permeabilidad y la conexión entre barrios, por lo que la apertura de nuevos itinerarios encaja con los objetivos generales del proyecto.
Sería muy oportuno que el Ayuntamiento aclarase esta cuestión. Una pregunta concreta podría ser: «¿Está previsto que los accesos actualmente cerrados con el cartel ‘Zona Militar – No pasar’, situados en el parque de Ametzagaina, se abran al uso público una vez que el Ministerio de Defensa abandone definitivamente los antiguos Cuarteles de Loiola?» Esa pregunta permitiría obtener una respuesta oficial y verificable sobre un asunto que afecta directamente a la movilidad entre Intxaurrondo, Ametzagaina y Loiola.
Etorkizunean bide hori zabaldu ahal izango dala pentsatzeko hainbat arrazoi dago: Loiolako Kuartelen eremua urbanizatzeko proiektuaren helburua lur militarrok hirian integratzea da. Garapen barriak etxebizitzak, parkeak, ekipamenduak eta Loiola, Ametzagaina eta Intxaurrondo lotuko dituen oinezkoentzako eta bizikletentzako konexino barriak aurreikusten ditu. Behin Armadak lurrak behin betiko itxitakoan, ez leuke zentzurik izango bidea hesi militar baten atzean itxita mantentzeak, trazadura hori beste erabilera baterako gordeta ez badago behintzat (esaterako, eraikigarri dan lursail baterako, azpiegitura baterako edo babestutako gune baterako). Hirigintza-dokumentazinoan behin eta barriro azpimarratzen da auzoen arteko iragazkortasuna eta loturak hobetu behar dirala. Horregaitik, ibilbide barriak zabaltzea bat dator proiektuaren helburu nagusiekin. Oso egokia izango litzateke Udalak gai honen inguruko argibide ofiziala emotea. Galdera zehatz hau egin leiteke: «Ametzagaina parkean dagozan eta “Zona Militar – No pasar” kartelagaz itxita dagozan sarbideak herritarren erabilerarako zabaltzea aurreikusita dago, Defentsa Ministerioak Loiolako kuartel zaharrak behin betiko hustu eta bertatik alde egiten dauanean?» Galdera horrek erantzun ofizial eta egiaztagarria lortzeko aukera emongo leuke, Intxaurrondo, Ametzagaina eta Loiola arteko mugikortasunean zuzenean eragiten dauen gai baten inguruan.
Es el momento de recuperar el funicular entre Loiola e Intxaurrondo.
En 2008 se presentó un proyecto que despertó un notable interés ciudadano: la construcción de un funicular que uniera los barrios de Loiola e Intxaurrondo a través de Ametzagaina. La propuesta, publicada entonces por la prensa, contemplaba un recorrido de apenas ocho minutos para salvar un importante desnivel y conectar dos barrios separados por una compleja orografía, facilitando además el acceso peatonal y ciclista.
El proyecto llegó a desarrollarse con un diseño definido e incluso se elaboró un anteproyecto que contemplaba una infraestructura moderna, con dos cabinas panorámicas, pasarelas y un recorrido de aproximadamente 85 metros que permitiría superar un desnivel cercano a los 53 metros. Sin embargo, la iniciativa quedó finalmente archivada y nunca llegó a ejecutarse.
Dieciocho años después, el contexto urbano ha cambiado de forma significativa. La desaparición de los cuarteles de Loiola y el desarrollo urbanístico previsto, junto con la transformación que está experimentando toda la zona, abren una oportunidad para volver a poner sobre la mesa una infraestructura que hoy tendría aún más sentido que entonces. Un funicular en este momento sería poco práctico, como elemento de movilidad entre barrios, otra cosa sería a modo de atracción turística, pero sirve el ejemplo en otros barrios donde se han implantado ascensores inclinados que salvan zonas con cuestas muy pronunciadas como en Larratxo o en Morlans.
La futura urbanización incrementará el número de residentes y desplazamientos entre ambos barrios, haciendo necesaria una conexión cómoda, accesible y sostenible. Un funicular permitiría reducir recorridos a pie de más de veinte minutos por itinerarios con fuertes pendientes, favoreciendo además la movilidad de personas mayores, familias con carritos, personas con movilidad reducida y ciclistas.
Más allá de la propia infraestructura, el proyecto supondría coser dos barrios históricamente separados por la geografía y mejorar la conexión con Ametzagaina, uno de los grandes espacios verdes de San Sebastián. También reforzaría el uso del transporte público y contribuiría a una movilidad más respetuosa con el medio ambiente.
La ciudad ha demostrado en los últimos años su capacidad para afrontar grandes proyectos de transformación urbana. En este nuevo escenario, recuperar el funicular entre Loiola e Intxaurrondo no debería entenderse como una obra de gran envergadura, sino como una solución práctica para resolver una necesidad cotidiana de miles de vecinos.
Quizá haya llegado el momento de desempolvar aquel proyecto de 2008 y adaptarlo a la realidad actual. La desaparición de los cuarteles y el nacimiento de un nuevo barrio ofrecen una oportunidad difícilmente repetible para hacer realidad una conexión sencilla, rápida y eficaz entre Loiola e Intxaurrondo.
Loiola eta Intxaurrondo arteko funikularra: 2008ko proiektua berreskuratzeko unea heldu da
2008an interes handia piztu zuen proiektu bat aurkeztu zen: Loiola eta Intxaurrondo auzoak Ametzagainaren bidez lotuko zituen funikularra. Garai hartako prentsan argitaratu zen proposamenaren arabera, ibilbide osoa zortzi minutuan egingo zen, desnibel handia gaindituz eta gaur egun geografiagatik bananduta dauden bi auzo modu erraz eta erosoan lotuz. Gainera, oinezkoen eta txirrindularien mugikortasuna ere hobetuko zuen.
Proiektuak diseinu zehatza izan zuen, eta aurreproiektua ere prestatu zen. Bi kabina panoramiko, pasabideak eta 85 metro inguruko ibilbidea aurreikusten zituen, 53 metro inguruko desnibela gainditzeko. Hala ere, egitasmoa ez zen inoiz gauzatu eta artxibatuta geratu zen.
Hemezortzi urte geroago, hiriaren egoera erabat aldatu da. Loiolako kuartelen desagerpenak eta bertan eraikiko den auzo berriak, inguruko eraldaketa urbanistikoarekin batera, aukera paregabea eskaintzen dute garai hartako proiektua berriz mahai gainean jartzeko.
Auzo berriak biztanle gehiago eta joan-etorri gehiago ekarriko ditu. Horregatik, inoiz baino beharrezkoagoa da Loiola eta Intxaurrondo modu azkar, irisgarri eta jasangarrian lotuko dituen azpiegitura bat. Funikular batek aldapa handiak saihestuko lituzke, eta bereziki lagungarria izango litzateke adinekoentzat, mugikortasun urriko pertsonentzat, haur-kotxeekin doazen familientzat eta txirrindularientzat.
Gainera, azpiegitura honek historikoki bananduta egon diren bi auzo elkartuko lituzke, Ametzagainako parkearekin lotura hobetuz eta garraio publikoaren erabilera sustatuz. Mugikortasun jasangarriaren aldeko apustu argia izango litzateke.
Azken urteotan Donostiak hiri-eraldaketa handiak gauzatzeko gaitasuna erakutsi du. Testuinguru berri honetan, Loiola eta Intxaurrondo arteko funikularra ez litzateke obra erraldoi bat izango, baizik eta milaka herritarren eguneroko behar bati erantzuteko irtenbide praktiko eta eraginkorra.
Agian, iritsi da 2008ko proiektu hura berreskuratu eta gaur egungo errealitatera egokitzeko unea. Loiolako kuartelen desagerpenak eta auzo berriaren sorrera aukera historikoa eskaintzen dute Loiola eta Intxaurrondo modu erraz, azkar eta erosoan lotuko dituen proiektu hau behingoz errealitate bihurtzeko.
Zona de duchas del campo de fútbol, Cesar Benito. Estado actualHace no tanto este era su aspectoVallado exterior del campo de fútbol de Matigoxotegi
Resulta difícil entender que, por encima de actuaciones que benefician al conjunto de la ciudadanía, en los Presupuestos Participativos salgan adelante iniciativas destinadas a mejorar dos campos de fútbol, rehabilitación de los vestuarios en el campo de fútbol, Cesar Benito y reemplazar el vallado perimetral del campo de fútbol de Matigotxotegi. Es evidente que estas instalaciones necesitan unos arreglos urgentes, las imágenes hablan por si solas, pero cabe preguntarse si deben tener prioridad frente a otras actuaciones que repercuten directamente en la seguridad y la calidad de vida de miles de vecinos. Entendemos, que el departamento de deportes debería haber intervenido hace tiempo, para solventar los problemas derivados por el uso intensivo de dichas instalaciones.
Un ejemplo es el paso de peatones del paseo Zarategi. Según ha explicado el concejal, Íñigo García, la obra de mejora responde a una demanda vecinal planteada en los Presupuestos Participativos. Aunque aquella propuesta no obtuvo los apoyos suficientes para salir adelante dentro del proceso, el Ayuntamiento de San Sebastián ha aprovechado la intervención prevista para incorporar la mejora y dar respuesta, por fin, a una reivindicación histórica del vecindario.
Esta actuación demuestra que algunas necesidades de interés general no siempre consiguen el respaldo necesario en las votaciones, mientras que otras propuestas, dirigidas a colectivos más concretos, sí lo logran. Esto abre un debate legítimo sobre si el actual sistema de Presupuestos Participativos garantiza realmente que las inversiones prioricen el beneficio del conjunto de la ciudadanía o si sería conveniente introducir criterios que otorguen un mayor peso al impacto social y al interés general de cada proyecto.
Zeri eman behar jako lehentasuna aurrekontu parte-hartzaileetan: guztion onurari ala interes jakin batzuei?
Zaila da ulertzea herritar guztien mesederako diran jarduketen gainetik, Aurrekontu Parte-hartzaileetan futbol zelai bi hobetzeko ekimenak aukeratu izana. Zalantza barik, instalazino horreek konponketak eta mantenimendu egokia behar izan leikiez, baina galdera bat sortzen da: lehentasuna izan behar dabe milaka auzokideren segurtasuna eta bizi-kalidadea hobetzen daben jarduketen aurretik?
Horren adibide argia da Zarategi pasealekuko oinezkoen pasabidea. Iñigo García zinegotziak azaldu dauenez, hobekuntza-lan hau auzotarrek Aurrekontu Parte-hartzaileen bidez egindako eskari bati erantzuteko egingo da. Proposamen horrek bere garaian ez eban behar beste babes lortu prozesuaren barruan aurrera egiteko, baina Donostiako Udalak egingo zan esku-hartzea aprobetxau dau hobekuntza hori txertatzeko eta auzotarrek aspaldidanik egindako eskariari erantzuteko.
Jarduketa honek agerian ixten dau interes orokorreko behar askok ez dabela beti behar besteko babesa lortzen bozketetan; aldiz, talde jakin batzuei zuzendutako beste proposamen batzuk bai. Horrek eztabaida guztiz zilegia zabaltzen dau: benetan bermatzen al dau gaur egungo Aurrekontu Parte-hartzaileen sistemak inbertsinoek herritar guztien onura lehenestea, ala komeniko litzateke proiektu bakotxaren gizarte-onurari eta interes orokorrari pisu handiagoa emoteko irizpideak ezartea?